Jens

dsc00025kopie

Het mooie aan liften is dat je uren achtereen met iemand in de auto kunt zitten en iemand een onverwacht stuk van zijn levensverhaal in je schoot kan werpen. Zoals nu. Ik reis van Denemarken naar Nederland met Jens. Hij werkt al bijna dertig jaar als schipper. Een vishengel bungelt rechts boven me en de kofferbak en achterbank zijn volgepakt met waren die in Denemarken goedkoper zijn dan in Nederland.

Ik stel me voor en vertel hem dat ik bezig ben met een project om wat te doen aan het taboe dat heerst op praten over depressie, burn-out en andere psychische aandoeningen.

“Twee jaar geleden had ik PTSS, een posttraumatische stressstoornis.” Hij floept het er zo uit. Het verrast me wat hij zegt, want hij komt zo relaxed over. Hij bleek in een maand tijd twee ongelukken aan boord te hebben meegemaakt. “De eerste keer raakten drie bemanningsleden gewond en de tweede keer ben ik zelf bijna verdronken. Ik had een lichaamstemperatuur van nog 32 graden en moest direct naar het ziekenhuis. Wat denk je? Binnen een paar dagen was ik hersteld en stond ik weer op het schip. Pas maanden later kwam de ellende.”

Hij had regelmatig paniekaanvallen, sliep slecht en de dokter raadde hem aan zich te laten opnemen. “Ik zat tegen een burn-out aan, alleen ik wilde me niet laten opnemen. Weet je, wat ik toen heb gedaan is denk ik het beste wat ik heb kunnen doen. Ik ben naar mijn broer in Denemarken gegaan. Daar heb ik veel gewandeld Ellen, veel gevist ook en goede gesprekken met mijn broer gevoerd. Dat hielp. Nu herken ik veel beter wanneer ik stress voel. Soms neem ik nog medicatie, maar alleen als het echt nodig is en nooit lang.”

Ik luister en bewonder in stilte zijn moed om een beslissing te nemen op basis van wat voor hem goed voelt in plaats van op basis van wat iemand hem aanraadt. Na 4,5 uur rijden ben ik weer terug in het Twentse land. Niet alleen thuis, maar ook geïnspireerd.

Ellen Temmink verbetert de wereld en richt zich momenteel op het bespreekbaar maken van depressie, burn-out en andere psychische aandoeningen. Op de dag van publiceren is het Blue Monday, de zogenaamd meest depressieve dag van het jaar. In mijn ogen een dag om even stil te staan bij iedereen die te maken heeft (gehad) met een psychische aandoening, want dat zijn er nogal wat. Toch hebben we het er zelden over.

Wil je reageren? Dat kan hieronder openbaar. Een persoonlijk bericht kun je via het tabblad contact sturen. 

3 reacties op “Jens”

  1. De stilte en eenzaamheid tijdens een depressie kunnen erg verstikkend zijn heb ik ervaren. Ook rondom zwangerschap heerst een groot taboe op depressie. Iedereen die bijdraagt aan het bespreekbaar maken ervan vind ik een topper! X

    1. Ha di Ilse! Dank voor je mooie en open woorden! 🙂 Zeg, als je de grote tocht naar de Achterhoek achter de rug hebt, dan kunnen we wel eens kijken of we een keer kunnen afspreken! Zonder haast, maar als een optie 🙂

Geef een reactie