#zaaileven

adult-backyard-cute-1023234

Ik leef het soort leven waar ik een jaar geleden nog de spot mee dreef. Zo’n leven met een baan, een vriend, (binnenkort) een huis, de vaste sportavonden, de familieverplichtingen, een moestuin, een. Oh ja, mijn moestuin.

Ik heb dus sinds twee maanden een moestuin. Heb je een hond? Een kat? Weg ermee. Desnoods over de schutting. Schaf gewoon een moestuin aan. Er is werkelijk waar niks mooiers dan een moestuin. Waar ik het vandaan haal weet Joost nog niet eens, maar ik word ontzettend  vrolijk van groeiende plantjes. Het is wonderbaarlijk. Een maand geleden heb ik allemaal zaadjes gezaaid in zo’n middelmatig grote plantenbak met zand en in mijn slaapkamer onder het dakraam gezet.

Twee JOEKELS van pompoenplanten. Je kijkt je ogen uit! Het is alsof ze elke dag weer een stukkie gegroeid zijn – en dat is denk ik dus nog waar ook. Nou hebben pompoenen (ik schreef al poempoenen, doet me weer denken aan pompons en voor je het weet gaan mijn gedachten over Amerikaanse football wedstrijden. Maar dat terzijde). Pompoenen dus, hebben veel ruimte nodig. Ik heb zodoende ook ruim twee vierkante meter moestuin overgelaten voor deze machtige planten.

Verder heb ik aardappelen, rabarber, aardbeitjes, frambozen (ja ik ga even alles opnoemen), rode bieten en twee dahlia’s. Dahlia’s? Dahlia’s. Kon ik zomaar ophalen een paar boerderijen verderop en weet je, het is gewoon hartstikke goed om bloemen in je moestuin te hebben: voor de bestuiving! Natuurlijk! Het verhaal van de bloemetjes en de bijtjes. Kent iedereen.

Wat meer? Nou, dat was het wel denk ik. Mijn spreekbeurt over de moestuin.

Het punt wat ik eigenlijk wilde maken voor ik begon, was dat ik dus zo’n ont-zet-tend burgerlijk leven aan het leven ben. En precies, zoals je leest ben ik daar eigenlijk gewoon hartstikke voor geschikt.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan hieronder!

1 reactie op “#zaaileven”

Geef een reactie